جاهلى است كه مقارن ظهور اسلام در حجاز حاكم بود . همان ويژگىهايى كه در بيان على بن ابىطالب عليه السلام و برادر بزرگوارش جعفر به‌وضوح آمده است . جعفر بن ابىطالب به نمايندگى مسلمانان اوّليه در پاسخ « نجاشى » پادشاه حبشه كه از ماهيت دينشان پرسيده بود ، اظهار داشت : « شهريارا ! ما گروهى از مردمِ [ دوران ] جاهليت بوديم . بت مىپرستيديم ، مردار مىخورديم ، مرتكب فحشا و ناروا مىشديم ، پيوند خويشاوندى مىگسستيم و با همسايه بد رفتارى مىكرديم و نيرومندان ما ناتوانان را مىبلعيدند . بدين حال بوديم تا خداى مردى را از ميان ما به پيامبرى برانگيخت كه نسب و دودمانش را مىشناختيم و بدرستى و امانتدارى و پاكدامنى وى باور داشتيم . » « 1 »

--> ( 1 ) - موسوعة التاريخ الاسلامى ، اليوسفى الغروى ، ج 1 ، ص 75 .